ഒരു സമസ്യാ പൂരണം.

ചിന്തിച്ചിടാത്ത പുതുകേരള യാത്രികര്‍ നല്‍
ക്കുന്തം കണക്കു മുതുകത്തമരുന്ന ബാഗാല്‍
അന്തിയ്ക്കു വീടണയുമെന്നെയിടിപ്പതെല്ലാം
ചിന്തിച്ചുനൊന്തുകഴിയുന്നൊരു മട്ടിലീ ഞാന്‍.

മാകന്ദത്തിന്‍ മധുഭരഫലം തേടുമാനന്ദസാന്ദ്രം
ബാല്യം ചിന്താരഹിതസുതരാം തീരുമാമോദകാലം.
വാസന്തപ്പൂമണമണയുവാന്‍ വാസനാവാസമാകാ
നിര്‍മ്മാല്യത്തൂസുമനസമനം മേവുമാ നല്ലകാലം.

വീണാക്വാണസമം മണിസ്വനമെഴും വാണീതരംഗങ്ങളില്‍

വാണാ സുന്ദരസര്‍ഗ്ഗവാഹിനിയിലായ് നീന്തിത്തുടിച്ചേനഹോ!

വീണേന്‍ പ്രൌഢവിചാരവാരിധിവശം കല്ലോലിനിയ്ക്കൊപ്പമായ്

കാണാം മുഗ്ദ്ധ മനോജ്ഞമുത്തുസദൃശം ജ്ഞാനം തിളങ്ങുന്നതായ്.

കാറ്റേറ്റാല്‍ നിലയറ്റുചുറ്റി മുരളും പാഴുറ്റൊരീറ്റയ്ക്കു താന്‍

പറ്റീടും വിധമേറ്റ ജന്മമതഹം, മറ്റൊന്നുമല്ലാ സഖേ !

മുറ്റീടും മുദമിറ്റുമോമനരവം പോറ്റുന്നൊരോടക്കുഴല്‍-

ക്കീറ്റായ് മേ ഭവ! മാറ്റുമെങ്കിലതിനായ് വറ്റാത്ത നോവേറ്റിടാം.

ഒരു മറുകുറി

“കാണും പദജാലം മമ കേമത്തമതല്ല

വീണാധരി മീട്ടും വര ഗാനാമൃതമല്ലോ.

വീണാമൃദുപാദദ്വയസേവയ്ക്കിവനപ്പോള്‍

വീണാനലവാണീസുമജാലം മമ കൈയ്യില്‍.“

(ആത്മഹാസത്തോടെ)

ദ്യോവുംഭേദിച്ചുനില്‍ക്കും വരതരുനിരകള്‍ വെട്ടിവിറ്റിട്ടൊരു ശ്രീ-

താവുംഗേഹംനെടുങ്കന്‍ വലിയപലിശമേല്‍ കാശുവാങ്ങീട്ടു കണ്ണാ!

ആവുംമട്ടില്‍ പണിഞ്ഞീടുമവിടെയതിലോ സപ്രമഞ്ചാദിയുണ്ടാം.

പാവം! നമ്മോടുകൂടാനൊരുദിനമൊടുവില്‍ നീ വരും. കാത്തു നില്‍പ്പൂ.

നവവര്‍ഷഹര്‍ഷം

നീഹാരവിഹീനം വിധു വാഴുന്നൊരു വാനം

നീഹാരിക പോലും വെളിവാകുന്നൊരു മാനം

മോഹാദിവിഹാരം ഭരമുള്‍ പോയൊരു യാനം

ആഹാ! മനമോതും മനുവേതോ പുതു ഗാനം

മുക്തകം

ഹേ! സുകാവ്യതരുണീമണീ!സുഭഗവൃത്തമൊത്തവടിവാര്‍ന്ന നിന്‍
ഹേമകോമളപദങ്ങളെന്‍ഹൃദയസാനുവില്‍ നടനമേകയാല്‍
ഹാ! ഭവന്നിനവ് കൂടി ഞാനധിക യത്നമോടെയിഹ ചാര്‍ത്തിടും
ഹാരമൊന്നുമതി കേമമല്ലതവ കാന്തിയോലുമുടലേല്‍ക്കുവാന്‍.